Bloedonderzoek

Een chronische infectie begint vaak met een acute infectie als gevolg van allerlei mogelijk oorzaken, variërend van een tekenbeet, een schram van een kat, een wondje, of een zere keel.

Een chronische infectieziekte verloopt traag en kent vaak langdurige perioden van onduidelijke ziekteverschijnselen. Deze verschijnselen kunnen maanden of jaren sluimeren (bv. bij tuberculose).

Chronische infectieziekten zijn meestal moeilijker vast te stellen dan acute infecties. Hierdoor kan de schade hoog oplopen vóór een langdurige behandeling wordt ingesteld.

Witte bloedcellen zijn geprogrammeerd om de ontsteking te bestrijden. Ze schakelen alle beschadigde of geïnfecteerde cellen uit. Als de schade van deze acute infectie is bestreden en de eerste klachten voorbij zijn, sterven de witte bloedcellen af of gaan ze weer doen wat ze daarvoor deden: klaarstaan bij nieuw letsel.

Een chronische ontsteking ontstaat als de oorzaak van de infectie, zoals een bacterie, kans ziet om zich in de witte bloedcel te verschansen. Hier kan de bacterie zich vegeteren en uiteindelijk gaan vermenigvuldigen zonder dat ons afweersysteem er iets tegen kan doen. Immers de ziekteverwekker bevindt zich ín een deel van het afweersysteem: de witte bloedcel.

Op deze manier zijn de ziekteverwekkers zeer moeilijk te traceren en kunnen zich verspreiden door het hele lichaam en overal vage klachten zoals vermoeidheid, concentratieverlies, spierpijn, gewrichtspijn en hoofdpijn veroorzaken.